Gün geçmiyor ki sosyal medyada salgın yüzünden yakınını kaybeden ya da hastanede yatan bir insanın imalı mesajına denk geliyoruz. Vaka sayıları her geçen gün yükseliyor ve sonu kesilecek gibi değil. Düğünler, tatiller, asker uğurlama törenleri derken salgın her geçen gün yayılıyor. Sağlık Bakanı artık bir mesaj yerine birkaç tane mesaj atmaya başladı. Sürekli uyarılarda bulunuyor ama maalesef mesajları sadece okunup geçiştiriliyor. Kurallara uymak şöyle dursun her şey görmezden geliniyor. Mağazalarda ve kafelerde doluluk oranları çok fazlalaştı. Sağlık çalışanlarımız her gün sosyal medyada resimler yazılar paylaşıyor. Artık bizlere yalvarma aşamasına geldiler. Yeter ki kalabalığa girmeyin ve kurallara uyun. Bizden başka bir şey istemiyorlar ki. Bizim takmaya üşendiğimiz ya da sıcaktan terlettiğini düşündüğümüz maskeleri onlar saatlerce takıyorlar. Yine bu sıcakta hastalarla uğraşırken bir de özel kıyafetler giyiyorlar. Onların çabasını görmezden geliyoruz. Sadece bencilliğimizi yaşıyoruz. Kendimizi düşünüyoruz bile diyemiyorum çünkü biraz olsun kendimizi düşünmüş olsak şu an bu durumda olmazdık. Maske akmayanlar ve bütün bu uyarılara uymayanların ağzından duyduğumuz ise hep aynı “bir şey olmaz ya!” Maskeleri önceden çenelerde tutuyorlardı şimdi ise kollarına takıyorlar. Ancak bir yetkili gördüklerinde maske doğru şekilde takılıyor. Biz sadece sağlık çalışanlarının hakkını nasıl ödeyeceğiz bunu soruyorum kendime. Eğer bu şekilde davranmaya devam edersek sağlık çalışanları şimdiki çalışmalarından daha fazla yorulacaklar.