Bir öğrenmişsiniz çocuklar susar sen susma diye bağırıp duruyorsunuz. Çocuklar susmaz, susturulur! Hangi çocukta gördüğünü söyleyeceği şeyi sakındığını. Çünkü bilmezler hayatta söylenen sözlerin nerelere gideceğini. Bu yüzden çocuklara büyükler öğretir susmayı. Susmazlarsa eğer başlarına daha kötüsü geleceğini aşılarlar.

Susturulan çocukların sesi olmak zorundayız. Çocuklar ağızlarından çıkacak kelimelerden çekinmezler. Karşılığında ne olur diye düşünmezler. Çocuk aklıdır çünkü o. Babalarından, annelerinden kolay kolay korkmazlar. Ama düşünün. Bir çocuk canı yandığında konuşmak istediğinde ağzını eliyle kapatan bir ebeveyn düşünün. Konuşursa eğer sonuçlarına katlanacağıyla tehdit edilen bir çocuk düşünün. Bu durumda çocuk susmuş mu olur, susturulmuş mu?

Ülkemizde ne yazık ki, çocuk istismarları fazlasıyla artmış durumda. Büyük bir bireyin ufacık bir bedenden ne istediği de tartışılır bir konu. Bir çocuğa istismar ediliyor, o çocuk resimlerle anlatıyor olayları. Nasıl bu durumları mideniz kaldırıyor da, o suçlu insanları cezasız bırakıyorsunuz.

Ülkede sorgulanacak çok fazla konu var. Ama ağzımızı açsak kendimizi içeride buluyoruz. Sözde özgür ülkeyiz değil mi? Tek istediğim çocukların, kadınların, hayvanların üzerinden o pis ellerin çekilmesi. Düzeltelim lütfen! ÇOCUK SUSTURULUR, SEN SUSMA!!!