Neden olmuyor? Neden bir türlü toparlanamıyoruz? Neden çok şükür sonunda bu günleri de atlattık diyemiyoruz? Bu ülkede her gün daha da kötüye gidiyor sanki. Artık sabahları kalktığımızda bakalım bizler uyurken neler olmuş diye sosyal medyaya girip bakıyoruz. Bir gün iyi haber aldığınız oldu mu? Aslında oldu. Şampiyonluklar kazandık fakat kötü olaylardan dolayı bunlara doğru düzgün sevinemedik bilr. Gurulanamadık.

Bir göz atalım hep beraber. Ülkemizin farklı yerlerinde yangınlar başladı aynı gün içinde. Onca ağaç kül oldu. Onca hayvan can verdi. Onca insanın yıllarca tırnaklarıyla kazıdığı emekleri bir günde kül olup gitti. Ve ne yazık ki hala yangınlar söndürülemiyor. Sebebi de ülkemizin uçağının olmaması! Başka ülkelerden uçak bekliyoruz dört gözle. Yardıma gelen ülkeler oldu. Ama çoğu şehirde olan yangınlarda bir tek uçak bile görmediğini söyleyen yurttaşlar var. O halde nereyi söndürüyor bu uçaklar?

Öyle acı bir durumdayız. Çoğu insanın canı yanıyor içi gidiyor ama elinden bir şey gelmiyor. Çaresizlik nedir tam anlamıyla yaşıyoruz bu ülkede. İnsanlar kendi canlarını hiçe sayıp hayvanlarını kurtarmanın peşinde. Onlarla geçim sağladıkları için değil, onlarda bir canlı diye..

Yangının başladığı zaman ülkeye bir çok afgan girdi. Sözde savaştan kaçıyorlardı. Nerede o zaman çocukları ve kadınları? Yalnızca erkekler ve üzerlerinde üniformlarıyla... Akıl sır ermiyor bu ülkede. Bu konu da çok konuşulmadı. Hatta geçiştirildi. Çünkü yangın bizler için daha önemliydi. Onca canlı can verirken, oksijenimiz elimizden alınırken, afganları mı konuşacaktık!

Artık hangi olayın hangi olayı kapatmak için çıkarıldığını merak eder durumdayız. Yangın çıkar kesin ülkede başka bir şey oldu onu saklıyorlar deriz. Biri istifa eder kesin odak noktasını değiştirmek için yapıyorlar deriz. Bir kere olsun apaçık olun. Şu insanların hayatlarını mahvetmekten başka bir şey değil bu yapılan! Artık ülkede ne güven var ne huzur ne de adalet!

Salınan katilin ikinci cinayet haberini alıyoruz. Belki de devamı da gelecek. Kadınların, hayvanların, çocukların canlarını almaya devam eden katiller şartlı tahliye ile salındığı sürece bu ülkenin yüzü gülmeyecek. Kadınlarda çocuklarda korkuyla yaşamaya devam edecek.

Bu bütün yazdıklarım yalnızca bir hafta içinde olan olaylar. Belki atladıklarım unuttuklarım vardır. Ama yazarken bile içim fazlasıyla daraldı. Cennet gibi ülkemizi cehenneme çevirdiler. Artık gençler bile bu ülkede nefes almak istemiyor. Gençler ileride evlendiğinde çocukları olduğunda bunlara nasıl dayandınız, bunlar için bir şey yapmadınız mı diye sorarlarsa, kimsenin verecek bir cevabı olmayacak ne yazık ki..!